Schermafbeelding 2017-08-24 om 22.56.35

Club ABE is niet Club ABE zonder…

Schermafbeelding 2017-08-24 om 22.57.04…de vergeten bartender.
Op woensdagochtend 24 augustus 2017 werd er in de Amstelstraat te Amsterdam een handgranaat gevonden ter hoogte van de nummers 30 – 32.

Club ABE, een luxe nachtclub die al enkele jaren gevestigd zit in de Amstelstraat, werd hier al vrij snel op aangekeken. Wat heel erg krom is, want ze hebben het ding daar natuurlijk niet zelf neergelegd en uiteraard nooit de bedoeling gehad om voor onrust te zorgen.

De media smult ervan, ze houden niet op over Club ABE en de link tussen deze ongelukkige vondst en de club. Maar wie zitten er achter die Club? En hoe voelen zij zich?

Wij spraken een dame die leeft voor de club, dit is haar verhaal:

Daar stond ik dan, voor een dichtgetimmerde deur, en dat voor de tweede keer.
Al voor de tweede keer, is er buiten werktijd om een haat-actie tegen de club waar ik werk gepleegd.
En nu voor de tweede keer sta ik te huilen voor de dichte deur.

Waar ga ik nu mijn studie van betalen? Mijn huur? Mijn boodschappen?

Hoe ga ik slapen na alle boze berichten te hebben gelezen op social media?
Berichten waarin mensen roepen dat “het maar goed is dat die criminelen tent dicht is”…
Die “criminelen tent”, daar ga ik elke avond met plezier heen, daar verdien ik mijn brood, daar heb ik de liefde van mijn leven ontmoet en daar heb ik een heel team aan beste vrienden leren kennen.

Die “criminelen tent”, daar komen mijn 20-jarige studentenvriendinnetjes, en ook die leggen graag allemaal een paar tientjes in om soms even te kunnen schitteren in de booth met een mooie fles Moët.

Wat jullie een criminelen tent noemen, dat is voor mij een thuisbasis. Een thuisbasis, een inkomstenbron, een steun en toeverlaat, een hobby en een passie.

‘It’s not the work, it’s the love’, zo luidt onze slogan. En het werk is het inderdaad niet wanneer jullie het van ons afnemen door Club ABE te bekijken als enkel een pand, waar jullie de ene dag als vaste gast een fijne avond beleven, en de andere dag ineens een hekel hebben en het imago om zeep willen helpen door mee te lopen met wat de rest online beweert.

Waar wij een week geleden nog met plezier drankjes stonden te mixen, is nu niets meer, en hoe lang dat duurt weet ik niet, en daar lig ik wakker van, nachtenlang.
De liefde voor de club is groot vanuit ons als personeel, en dat zal altijd zo blijven. Ik adem ABE, net als de rest van het team, en wij blijven sterk, maar het doet ons pijn om te lezen dat jullie ons als personen vergeten. Dat jullie vergeten hoe hard wij werken en hoe wij jullie verwelkomen in ons tweede huis met een lach en een welkomstdrankje.

Jullie zeggen niet “Jeetje, wat erg voor al die dames en heren die daar elke nacht werken om een mooie ervaring neer te zetten voor bezoekers”.

Jullie zeggen niet “Die arme eigenaren, zij doen zo hard hun best! Waarom moeten zij de dupe worden van misgunnerij?”.

En ik vind dat jullie je moeten schamen.

Ik kan het niet plaatsen. Het enige wat ik kan bedenken is dat je nog nooit een baan hebt gehad waar je met liefde naartoe ging en waar je vol passie op de werkvloer stond. Dat je nog nooit oprecht gehouden hebt van je collega’s, en je team hebt beschouwd als familie.
En als je dat inderdaad nog nooit heb gevoeld, dan heb ik medelijden met je. Maar probeer je toch eens in te leven in ons, en denk je eens in hoeveel pijn je ons doet door mee te praten met de menigte online en ons zwart te maken.

Denk liever na voordat je iets gemeens online zet.

 

 

Dit artikel mag worden overgenomen.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *